W cieniu Michnikowskiego

W cieniu Michnikowskiego – Znakomita anegdota o dwóch fenomenalnych aktorach, Mieczysławie Michnikowskim i Mieczysławie Czechowiczu.

O tym jak dwóch wybitnych aktorów przekomarzało się o tym, który jest w cieniu drugiego.

 

 

 

w cieniu michnikowskiego

 

 

 

 

W cieniu Michnikowskiego

Pamiętny duet w Kabarecie Starszych Panów tworzyli aktorzy Mieczysław Czechowicz i Wiesław Michnikowski, obaj z Teatru Współczesnego.

 

Czechowicz – duży, zwalisty, Michnikowski – drobny, mały.

 

Ale to Czechowicz zawsze wykrzykiwał:

 

– Panie reżyserze, panie reżyserze, bardzo przepraszam, ale Michnikowski mnie zasłania.

 

 

 

 

 

 

 

Wiesław Michnikowski

Wiesław Antoni Michnikowski (ur. 3 czerwca 1922 w Warszawie, zm. 29 września 2017 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, wykonawca piosenki aktorskiej, artysta kabaretowy.

 

Syn Mieczysława Michnikowskiego (1880–1962) i Franciszki (1880–1978) ze Skrzypków. Ród Michnikowskich wywodzi się z Wielkopolski (poznańskie), gdzie posiadał dobra ziemskie, skonfiskowane po powstaniu styczniowym. Ostatnim ich właścicielem był pradziadek artysty, Walenty Michnikowski, dziadek zaś – Józef, sprawował funkcję dyrektora Hotelu Saskiego w Warszawie. Rodzina matki była od pokoleń związana z Warszawą.

 

W 1946 zdał egzamin eksternistyczny w Szkole Dramatycznej w Lublinie. Był kolejno aktorem Teatru Domu Żołnierza w Lublinie (1945–1946), Teatru Miejskiego w Lublinie (1946–1947), Teatru Klasycznego w Warszawie (1947–1948), Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1948–1951), Teatru Młodej Warszawy (1951–1956), Teatru Komedia w Warszawie (1956–1957), Kabaretu Wagabunda (1957–1958), Teatru Współczesnego w Warszawie (1958–1970), Teatru Polskiego w Warszawie (1970–1971), ponownie Współczesnego (od 1971).

 

Poza teatrem popularność przyniosły mu występy estradowe, filmowe i telewizyjne. Był jedną z gwiazd telewizyjnego Kabaretu Starszych Panów, kabaretu „Dudek” oraz radiowego Podwieczorku przy mikrofonie.

 

Do najbardziej znanych ról filmowych Michnikowskiego zalicza się postać Jej Ekscelencji w Seksmisji Juliusza Machulskiego. Aktor występował także m.in. w filmach Rififi po sześćdziesiątce, Gangsterzy i filantropi, Otello z M-2, Skutki noszenia kapelusza w maju oraz Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy oraz serialu Czterej pancerni i pies. W polskiej wersji językowej serialu animowanego Smerfy użyczył głosu postaci Papy Smerfa. Wystąpił w przedstawieniu Teatru Telewizji Nikt mnie nie zna.

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wies%C5%82aw_Michnikowski

 

 

 

 

Mieczysław Czechowicz

Mieczysław Czechowicz (ur. 28 września 1930 w Lublinie, zm. 14 września 1991 w Warszawie) – polski aktor teatralny, kabaretowy, filmowy i telewizyjny, trzykrotny laureat Srebrnej Maski w plebiscycie „Expressu Wieczornego” na najpopularniejszych aktorów telewizyjnych w latach 1962–1964.

 

Urodził się w Lublinie, rodzinnym mieście jego matki. Jego ojciec był oficerem Wojska Polskiego i stacjonował w Równem, do którego wkrótce powróciła matka wraz z dzieckiem.

 

26 kwietnia 1945 został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa z powodu pełnienia w harcerstwie służby łączniczej w Armii Krajowej. Więziony był w siedzibie Urzędu, a następnie na lubelskim zamku, gdzie bito go i szykanowano. Sąd Wojskowy Okręgu Lubelskiego oskarżył go o działalność antypaństwową i 16 czerwca tamtego roku skazał na 3 lata więzienia w zawieszeniu na 5. W sierpniu 1945 został uwolniony na mocy rządowej amnestii. Po wyjściu z więzienia podjął naukę w lubelskim Studium Dramatycznym oraz pracował w Teatrze Muzycznym (1949–1950), a w latach 1950–1951 był związany z Teatrem Dramatycznym w Szczecinie.

 

W 1954 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie i związał się z teatrami warszawskimi: Narodowym (1954–1957), Współczesnym (1957–1986) oraz Kwadrat (1986–1991).

 

Na dużym ekranie zadebiutował w 1953 w filmie Piątka z ulicy Barskiej w reż. Aleksandra Forda. W 1958 był współzałożycielem Kabaretu Koń, w którym ujawnił się jego talent komediowy. Potem występował w kabaretach: Szpak, Wagabunda, Dudek i U Lopka.

 

Rozgłos przyniosły mu kreacje i piosenki w telewizyjnym Kabarecie Starszych Panów, a także liczne role drugoplanowe i epizodyczne w filmach m.in. Stanisława Barei. Zdobył serca najmłodszej widowni, użyczając swojego głosu Misiowi Uszatkowi. Brał udział także w nagraniach klasycznych bajek, m.in. Jaś i Małgosia.

 

W 1962, 1963 i 1964 roku zdobył nagrodę Srebrną Maskę w plebiscycie „Expressu Wieczornego” na najpopularniejszego aktora telewizyjnego.

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Mieczys%C5%82aw_Czechowicz


#anegdota