Tajemnica teatru

Tajemnica teatru – Dariusz Jezierski w bardzo ciekawy sposób opisuje mechanizm tworzenia współczesnego teatru i problemy z tym związane.

Czym jest tajemnica teatru? Co na nią się składa i jak ją rozszyfrować?

 

Dariusz Jezierski napisał o tym wszystkim bardzo ciekawy tekst:

 

 

 

Tajemnica teatru

 

 

 

 

Tajemnica teatru

Rozdzieramy szaty nad kondycją współczesnego teatru, narzekamy na przebodźcowanie i na kulturę obrazka.

 

Jednocześnie reżyserzy współcześni nie widzą najprostszego spektaklu bez multimediów, a aktorzy zastanawiają się czy nie „zanudzą” publiczności, czy w tekście znajdują się miejsca, w których można „uderzyć”, „przycisnąć”, jednym słowem popisać się kunsztem aktorskim.

 

Tymczasem sposób na przetrwanie teatru jako sztuki, a także poradzenie sobie z natłokiem multimediów, czy innych atrybutów sztuki raczej filmowej jest bardzo prosty. To absolutna, wręcz purytańska wierność środkom przekazu właściwym teatrowi.

 

Być może należy również wprowadzić zasadę jedyności znaku teatralnego, przez co rozumiemy niepowtarzanie danych już w jeden sposób komunikatów.

 

Słowo, gest, przyspieszony oddech aktora musi być lepszy i szlachetniejszy, niż obrazek, czy epatowanie widza zdobyczami techniki.

 

Już sama przestrzeń teatralna istnieje jako miejsce wyznaczone grą aktora i konceptem reżysera, a nie decyzją z jakim rozmachem traktujemy deski sceny. Zmieni się co najwyżej kontekst widowiska, jego umiejscowienie w przestrzeni świata.

 

To aktor gra w sposób skupiony bądź ekspansywny, szepcze bądź krzyczy. Intymność powstaje jako suma świadomych decyzji aktora, nie uzyskujemy jej decyzją reżysera.

 

Słowo od zawsze miało wymiar magiczny. W przeciwieństwie do obrazka służy nie pokazywaniu rzeczywistości, a jej opowiadaniu.

 

Nie ma widzów niezdolnych do usłyszenia tej czy innej opowieści, są tylko niewydolni aktorzy, którym brak środków, którzy zwykle chowają się za multimedia, którzy nie pozostają „nadzy” na scenie.

 

Człowiek od zarania ma tendencję do kodyfikowania i nazywania. Stosujemy definicje, symbole, kodyfikujemy kroki, układamy sekwencje ruchów. Temu wszystkiemu ma służyć teatr. Jego niezwykłą tajemnicą jest to, że człowiek z ulicy może wziąć udział w nazywaniu i kreowaniu rzeczywistości. W tym sensie widzowi nie pokazuje się gotowych schematów, a jedynie daje się mu instrumentarium do ich stworzenia.

 

Ten krótki tekst dedykuję pewnej aktorce, z którą razem będziemy lub nie tworzyć rzeczywistość.

 

Dariusz Jezierski

 

https://www.facebook.com/dariusz.jezierski/posts/pfbid02gxsNdmo6LVM5N2G7NgKC
vovnpKapmeuDDBu8gFQnc7k2fQLqDni7AB44vUvGFAyQl


#teatr