Wyszedłem na naiwniaka lut02

Wyszedłem na naiwnia...

Wyszedłem na naiwniaka – Całkowicie miażdżąca krytyka nowego przedstawienia Jana Klaty w Teatrze Słowackiego w Krakowie. Krzysztof Głuchowski wymyślił sobie niezawodny sposób na prowadzenie teatru: bierze kontrowersyjnych i progresywnych reżyserów, którzy robią jakiś znany...

„1989” jak disnejowska bajka sty28

„1989” jak disnejows...

„1989” jak disnejowska bajka – Skupianie się wyłącznie na pozytywnym micie przypomina nieustanne pisanie polskiej historii heroicznej, która jest jak disnejowska bajka Bardzo ciekawie w kontekście polityczno-społecznym o musicalu “1989” pisze Jakub...

Mickiewicza oczywiste diagnozy lip18

Mickiewicza oczywist...

Mickiewicza oczywiste diagnozy – Jak to “wybitni” krytycy dwoją się i troją, żeby powiedzieć coś mądrego o słabym intelektualnie spektaklu. Kiedy tuż po liceum zacząłem studia na wydziale filmoznawstwa, bardzo szybko doszedłem do wniosku, że cokolwiek bym nie...

Dziady w Słowackim maj23

Dziady w Słowackim

Dziady w Słowackim – Bardzo klarowna recenzja Dziadów. W sposób jasny odrzuca ona niepotrzebne nadinterpretacje, które tylko rażą. Ta recenzja, poniekąd, bardzo dobrze pokrywa się z moją własną oceną tego spektaklu, który uważam jest dobry pod względem warsztatowym,...

Doktryna Neumanna w teatrze polskim mar31

Doktryna Neumanna w ...

Doktryna Neumanna w teatrze polskim – W polskim teatrze obowiązuje zasada, że mafia teatralna będzie broniła swoich członków do upadłego. Obrzydliwa próba zrobienia z Krzysztofa Głuchowskiego męczennika na ołtarzu wolności słowa w rzeczywistości nie jest niczym innym niż...