Po co to wszystko?

Po co to wszystko? – Jasne, że można grać komedię, jak psychodramę. To całkiem nienowy pomysł. Pytanie tylko po co?

O spektaklu „Śmieszy cię to?” Michała Buszewicza w reż. autora w Teatrze Nowym im. K. Dejmka w Łodzi. Pisze Michał Centkowski w swojej recenzji pt. “Strach się śmiać” w „Przeglądzie”.
Michała Centkowskiego bardzo cenię za to, że ma kręgosłup moralny i potrafi iść pod prąd. Ma on odwagę zadać podstawowe pytanie, jeśli chodzi o wybraną drogę przedstawienia: “Po co to wszystko?”.

 

 

 

Po co to wszystko

 

 

 

 

Po co to wszystko?

“Im bliżej finału, humoreska ustępuje miejsca mrocznej rodzinnej psychodramie w stylu Strindberga. W efektownym finale bohaterowie gubią się we własnych kłamstwach do tego stopnia, że ich sceniczne tożsamości rozpadają się. Niezły to pomysł. Problem w tym, że właściwie nie wiadomo, po co to wszystko.” – Podsumowuje Michał, swoją recenzją, spektakl jednego z najbardziej progresywnych teatrów w Polsce.

 

A co to oznacza dla przeciętnego widza? Że nic z niego nie rozumiejąc, przestał do takiego teatru chodzić.

 

Link do całej recenzji:

https://e-teatr.pl/strach-sie-smiac-47447

 

 

 

 

Teatr alternatywny

Teatr alternatywny (zwany także: awangardowy, eksperymentalny, laboratoryjny, niezależny, obrzeży, offowy, otwarty, podziemny, studyjny) – teatr poszukujący nowych środków wyrazu w sztuce aktorskiej lub w materii scenicznej, kreujący nowe układy przestrzenne, nowe metody pracy i nowe relacje między aktorem a publicznością.

 

Określenie nieścisłe i unikane przez samych twórców, jednak – właśnie ze względu na ową niejednoznaczność – powszechnie używane na określenie całej gamy przedsięwzięć teatralnych kontestujących instytucjonalny teatr dramatyczny. Poszczególnych teatrów alternatywnych nie łączy zwykle żadna wspólnota programowa, a jedynie strategia działania.

 

Paradoksalnie w Polsce ostatnimi laty, instytucjonalny teatr dramatyczny zaczął kontestować sam siebie i niszczyć własną tkankę dramaturgiczną, co spowodowało (według badań) mniej więcej 30% odpływ widowni od teatru przez ostatnie 10 lat. Tego typu teatr, traktujący widza z wyższością i pogardą, zajmujący się w istocie sam sobą, przestał być interesujący dla przeciętnego teatromana i spowodował poważny spadek frekwencyjny w teatrze instytucjonalnym. (przyp. aut.)

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Teatr_alternatywny


#teatr