Nienawiść do studentów

Nienawiść do studentów – Porażający głos młodego człowieka, który zderza się ze ścianą niezrozumienia i nienawiści w świecie kultury.

Dostałem ten list od zrozpaczonego, młodego adepta kultury, który pisze o trudnościach, z którymi muszą się mierzyć młodzi ludzie, próbujący znaleźć sobie miejsce w tej jakże trudnej branży. Pisze on zaskakująco o tym, że w tym świecie bardzo często panuje nienawiść do studentów i młodych talentów.

 

 

 

Nienawiść do studentów

 

 

 

 

Nienawiść do studentów

Brak kultury i nienawiść do studentów kierunków artystycznych wśród ludzi kultury

Współczesny świat kultury, który powinien być ostoją tolerancji, zrozumienia i wspierania młodych talentów, niejednokrotnie okazuje się miejscem, gdzie zaskakująco często dochodzi do braku kultury i nienawiści wobec studentów kierunków artystycznych. Zjawisko to jest nie tylko paradoksalne, ale i złożone, gdyż ma swoje korzenie w różnych aspektach psychologicznych, społecznych i strukturalnych. Aby zrozumieć, dlaczego ludzie kultury mogą przejawiać tak negatywne postawy wobec młodych adeptów sztuki, warto przyjrzeć się kilku kluczowym czynnikom.

 

Jednym z głównych powodów takiego stanu rzeczy jest konkurencja i zazdrość. W dynamicznie zmieniającym się świecie kultury, gdzie sukces często zależy od uznania publiczności i krytyków, osoby związane z kulturą mogą postrzegać młodych, ambitnych studentów jako zagrożenie dla swojej pozycji zawodowej. Strach przed utratą pracy lub statusu może prowadzić do negatywnych zachowań, takich jak marginalizowanie, krytykowanie lub wręcz sabotowanie wysiłków młodych artystów. Ta konkurencja nie jest wyłącznie wynikiem naturalnej rywalizacji, ale również głębszych lęków związanych z niepewnością zawodową w branży, która często oferuje niestabilne warunki zatrudnienia i niepewność przyszłości.

 

Kolejnym istotnym czynnikiem jest brak zrozumienia i empatii. Niektórzy mogą nie rozumieć specyfiki edukacji artystycznej oraz problemów, z jakimi borykają się studenci tych kierunków. Brak empatii może wynikać z różnic w doświadczeniach i perspektywach. Starsi artyści, którzy osiągnęli już pewien poziom sukcesu, mogą zapominać o trudnościach, jakie sami musieli pokonać na początku swojej kariery. W rezultacie mogą oni nie dostrzegać wyzwań, przed którymi stają młodzi ludzie, i bagatelizować ich wysiłki oraz ambicje.

 

Pracownicy sektora kultury mogą również odczuwać przesycenie i zmęczenie. Branża ta często charakteryzuje się niskimi zarobkami, nieregularnymi godzinami pracy oraz wysokim poziomem stresu. Te negatywne emocje mogą być nieświadomie kierowane w stronę studentów, którzy są postrzegani jako „nowicjusze” w branży. Zamiast widzieć w nich przyszłość sztuki i kultury, mogą oni traktować ich jako dodatkowe obciążenie lub źródło dodatkowej konkurencji w już i tak trudnych warunkach pracy.

 

Nie można także pominąć aspektu elitaryzmu. W niektórych kręgach kultury istnieje przekonanie, że tylko wybrani zasługują na miejsce w świecie sztuki. Ta postawa prowadzi do wykluczania lub krytykowania tych, którzy są dopiero na początku swojej drogi. Elitaryzm ten może być wynikiem długotrwałej tradycji i hierarchii w świecie sztuki, gdzie uznanie i prestiż zdobywa się latami. W takim kontekście młodzi artyści mogą być traktowani z góry, a ich prace i starania mogą być oceniane surowiej niż te, które pochodzą od uznanych twórców.

 

Sektor kultury nieustannie się zmienia, co może prowadzić do napięć między różnymi pokoleniami twórców i artystów. Tradycyjne formy sztuki mogą być wypierane przez nowe media, technologie i formy wyrazu. Te zmiany mogą być postrzegane jako zagrożenie przez starsze pokolenia artystów, co w efekcie prowadzi do konfliktów i niechęci wobec młodszych twórców, którzy są bardziej otwarci na nowości i innowacje.

 

W wielu przypadkach może również brakować systemów wsparcia dla młodych artystów. Programy mentorskie, które mogłyby pomóc studentom w przejściu przez trudny okres wczesnej kariery, są często niewystarczające lub nieistniejące. Brak odpowiedniego wsparcia i przewodnictwa może pogłębiać frustrację młodych twórców, którzy czują się osamotnieni i niezrozumiani. Wsparcie starszych, bardziej doświadczonych artystów mogłoby nie tylko pomóc młodym ludziom w rozwijaniu ich talentów, ale także zbudować mosty między pokoleniami i zmniejszyć poziom napięcia i konfliktów. Do najbardziej upierdliwych i niepomocnych ludzi zaliczają się znani w świecie teatru reżyserowie, tłumacze sztuk, piosenek. Wszyscy z wybujałym ego, a IQ mniejszym od orzeszka w rozumieniu potrzeb ludzkich i artystycznych.

 

Aby przeciwdziałać problemowi braku kultury i nienawiści wobec studentów kierunków artystycznych wśród ludzi kultury, konieczne jest podjęcie kilku kluczowych kroków. Przede wszystkim, promowanie dialogu między różnymi grupami w sektorze kultury może przyczynić się do lepszego zrozumienia i współpracy. Rozwój programów mentorskich, które oferują wsparcie i przewodnictwo dla młodych artystów, jest również niezbędny. Ponadto, podnoszenie świadomości na temat wyzwań, z jakimi borykają się młodzi twórcy, może pomóc w budowaniu bardziej wspierającego i zintegrowanego środowiska artystycznego. Wzajemny szacunek, zrozumienie i współpraca są kluczowe dla tworzenia zdrowego ekosystemu kultury, który nie tylko toleruje, ale i aktywnie wspiera rozwój młodych talentów.

 

MaJB

 

* Grafika: Le Brun, Charles, 1619-1690

 

 

 

 

Nienawiść

Nienawiść – bardzo silne uczucie niechęci wobec kogoś lub czegoś, często połączone z pragnieniem, by obiekt nienawiści spotkało coś złego.

 

Nienawiść bywa przeciwstawiana miłości i opisywana jako męczące uczucie, następujące w wyniku bólu związanego z uczuciem zranienia, zemsty, wrogości i oszukania.

 

Nienawiść przybiera czasem postać obsesyjną: chęć zemsty jest tak silna, iż osoba nią zawładnięta nie jest w stanie przestać o niej myśleć; wówczas nienawiść jest głównym motywem jej działań i bardzo silnym bodźcem wpływającym na percepcję rzeczywistości.

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Nienawi%C5%9B%C4%87


#kultura