Kod życia

Kod życia – Kod życia śpiewający, jęczący, łkający, oddychający z dzieckiem śpieszącym do szkoły i nieskończoność naszych tajemnic.

“Kod życia” To następny wiersz jednego z moich ulubionych poetów, mojego przyjaciela ze studiów na reżyserii, Stefana Chazbijewicza. Stefan, jak zawsze z wielką sensualnością porusza się po mistycznych obszarach miłości, ludzkiej duszy i natury.

 

 

 

 

Kod życia

 

 

 

 

 

Kod życia

 

 

Poezja

 

szamański język

perfekcja plemienia

 

za rogiem ulicy ściskają

się kochankowie i

pełnia księżyca

kukułka albo świerszcze

 

język ciała krzyk

Eros tłumaczący bogów

wedyjskich prasytuacji

proteiny we wzory

 

sukienek

romantycznych

koronki zasłaniające

życie i upadek

 

kod życia śpiewający

jęczący łkający

 

oddychający z

dzieckiem śpieszącym do szkoły

 

chaos codziennego

życia

lustra pomnażające oko

kamery

rywalizuje z

matematyką

o kilka spraw i

nieskończoność

naszych tajemnic

 

Stefan Chazbijewicz

 

 

 

 

 

Wedy

Wedy, Weda (dewanagari वेद „wiedza”) – święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Objętością Wedy przewyższają Biblię sześciokrotnie.

 

Najwcześniejszy tekst w zbiorze, Rygweda, powstał prawdopodobnie pomiędzy 1500 a 1200 rokiem p.n.e., choć niektórzy badacze uważają, że powstał wcześniej. Najnowszy tekst wśród Wed, Upaniszady, został prawdopodobnie zredagowany pomiędzy 600 a 300 r. p.n.e., tekst zdradza wpływy buddyjskie, więc jego cześć musiała powstać po Buddzie, którego daty życia szacuje się na IV i V wiek p.n.e.. Wg niektórych naukowców Upaniszady powstały wcześniej, pomiędzy 800 a 600 r. p.n.e.. Niezwykłą cechą Wed jest fakt, że były przekazywane w formie ustnej przez 3000 lat

 

Wyznawcy hinduizmu uznają, że wedy są wieczne, istnieją od zawsze. Objawienie wedyjskie to proces usłyszenia wed przez pradawnych ryszich i przetransponowanie ich w formę językową. Początkowo wedy przekazywano tylko ustnie. Dopiero później wszystkie zbiory zebrano i skodyfikowano. Miał to uczynić wieszcz Wjasa (dewanagari: व्यास, trl. Vyāsa, ang. Vyasa), którego imię wywodzi się od słowa sanskryckiego „porządkować, redagować”. W rzeczywistości proces kodyfikacji zapisu Wed był długotrwały i angażował wielu ludzi, a początek zapisu prawdopodobnie miał miejsce ok. VIII w. p.n.e. Wedy zapisano w archaicznej formie sanskrytu zwanej językiem wedyjskim. Jest on jednym z najstarszych języków indoeuropejskich, w którym zachowały się zabytki pisane.

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wedy


#poezja