Igrzysk i chleba

Igrzysk i chleba – Jak stłumić w zarodku wszelakie znamiona buntu, indywidualności i samodzielnego myślenia w społeczeństwie.

Jak inżynierowie społeczni panują nad ciemnymi i prymitywnymi ludźmi za pomocą igrzysk i chleba, widać wokół nas na co dzień. Ale już w 1956 roku niemiecki żydowski filozof Günther Anders napisał tę proroczą myśl. Warto się z tym zapoznać i poszerzyć horyzonty myślowe.

 

 

Igrzysk i chleba

 

 

 

 

Igrzysk i chleba

“Aby z góry stłumić wszelkie bunty, nie należy robić tego brutalnie. Archaiczne metody jak Hitler, są zdecydowanie przestarzałe. Wystarczy stworzyć zbiorowe uwarunkowanie tak potężne, że sama idea buntu nie przyjdzie już nawet do głowy. Najlepszym sposobem byłoby formatowanie ludzi od urodzenia poprzez ograniczenie ich wrodzonych zdolności biologicznych…

 

Następnie kontynuujemy uwarunkowanie poprzez drastyczne obniżenie poziomu i jakości edukacji, sprowadzając ją do formy bezwysiłkowego zajęcia. Osoba niewykształcona ma ograniczony horyzont myślenia, a im bardziej ograniczone jest jego myślenie – materialne, mierne, tym mniej może się buntować. Należy sprawić, aby dostęp do wiedzy stał się coraz trudniejszy i elitarny… Niech pogłębia się przepaść między ludźmi a nauką tak, aby informacje skierowane do ogółu społeczeństwa zostały znieczulone wszelkimi możliwymi treściami – szczególnie bez filozofii. Znów należy użyć przekonywania, a nie bezpośredniej przemocy: będziemy transmitować masowo za pośrednictwem telewizji rozrywkę, która zawsze pochlebia emocjom i instynktowi.

Zajmiemy umysły tym, co jest daremne i zabawne – nieustanną gadką i muzyką, aby nie zadawać sobie pytań, nie uruchamiać myślenia.

 

Seksualność będzie najważniejsza – jako znieczulenie społeczne, nie ma nic lepszego. Ogólnie rzecz biorąc, należy zabronić powagi egzystencji, wyśmiewać wszystko, co ma wysoką wartość, utrzymywać ciągłe apologię lekkości, tak aby euforia reklamy i konsumpcji stała się cenną składową standardu ludzkiego szczęścia i wzorem wolności.

 

Tego typu napór na zbiorowość sam w sobie spowoduje taką integrację, że jedynym lękiem (który trzeba będzie podtrzymywać) jest wykluczenie z systemu i tym samym utrata dostępu do warunków materialnych niezbędnych do szczęścia. Masowy człowiek, tak wyprodukowany, powinien być traktowany takim, jakim jest: produktem, cielęciem i musi być monitorowany tak, jak powinno być stado. Wszystko, co pozwala uśpić jego jasność, jego krytyczny umysł jest dobre społecznie, zaś to co mogłoby go obudzić, musi być zwalczone, wyśmiewane, duszone…

 

Wszelkie doktryny kwestionujące system muszą być najpierw określone jako wywrotowe i terrorystyczne, a ci, którzy ją popierają, traktowani jako wrogowie publiczni”

 

Günther Anders
„Ludzka przestarzałość” 1956

 

 

 

 

Günther Anders

Günther Anders (urodzony jako Günther Siegmund Stern) (ur. 12 lipca 1902 we Wrocławiu, zm. 17 grudnia 1992 w Wiedniu) – niemiecki filozof żydowskiego pochodzenia, pierwszy mąż Hanny Arendt.

 

Wykształcony jako filozof w tradycji fenomenologicznej, uzyskał doktorat u Edmunda Husserla w 1923 roku i pracował następnie jako dziennikarz w Berliner Börsen-Courier. Zmienił wówczas nazwisko Stern na Anders. Na początku lat trzydziestych XX wieku bezskutecznie próbował dostać się na uniwersytet i ostatecznie uciekł z nazizmu do Stanów Zjednoczonych. Po powrocie do Europy w latach pięćdziesiątych XX wieku opublikował w roku 1956 swoją ważną książkę pt. The Obsolescent of Humankind .

 

Anders rozwinął antropologię filozoficzną dla epoki technologii, zajmując się takimi innymi tematami, jak wpływ środków masowego przekazu na naszą egzystencję emocjonalną i etyczną, nielogiczność religii oraz kwestia bycia myślicielem. Na krótko przed śmiercią, w 1992 r., otrzymał Nagrodę Zygmunta Freuda.

 

https://en.wikipedia.org/wiki/G%C3%BCnther_Anders


#psychologia #filozofia